Παρασκευή, 19 Νοεμβρίου 2010

Και κάπως έτσι το Manouli για άλλη μία φορά ξεφτιλίστηκε!

Αναρτήθηκε από Manouli στις 10:09 μ.μ.




Χαιρετώ όλους τους μπλογκοφίλους μου, τους οποίους έχω πεθυμήσει τρελά. Εξαφανίστηκα η αλήθεια είναι (για πολύ καιρό), βασικά διότι καμία έμπνευση δεν είχα να γράψω. Επιπλέον, το τελευταίο δήμινο απασχολούμαι με διάφορα (σε άλλη ανάρτηση οι λεπτομέρειες). Η βασική αιτία όμως ήταν η έλλειψη έμπνευσης. Και ξέρετε.. όταν σε αφήνει, την αφήνεις και εσύ, αφήνεστε και γάμησέ τα. Φυσικά δεν έπαψα να σας διαβάζω, αλλά σχόλια δεν άφηνα διότι μετά θα έπρεπε να κάνω την εμφάνισή μου και στο μπλογκ μου και είπαμε: no έμπνευση!


Ώσπου συνέβη κάτι τραγελαφικό και εξεφτελιστικό στη ζωἠ μου (ως συνήθως), το οποίο δε γινόταν να μη μοιραστώ μαζί σας..


Έχω ξυπνήσει την Κυριακή το πρωί στις 6. Όχι γιατί είχα δουλειά. Έτσι. 6 το πρωί το μάτι γαρίδα. Όλοι στο σπίτι κοιμόντουσαν. Σηκώνομαι από το κρεβάτι μου, πλένω τα δόντια και τη μούρη μου, πάω στην κουζίνα, φτιάχνω έναν καφέ και αποφασίζω να βγω έξω στον κήπο να τον πιω, να κάνω και ένα τσιγάρο και να διαβάσω εφημερίδα την οποία έχω αγοράσει από το προηγούμενο βράδυ. Παράδεισος δηλαδή. 


Επειδή δεν ήθελα να κάνω φασαρία ανοίγοντας τα πατζούρια, αποφασίζω να βγω από την εξώπορτα και να πάω γύρω γύρω στον κήπο. Βγαίνω λοιπόν έξω και, από κεκτημένη ταχύτητα, κλείνω την πόρτα πίσω μου. Εκείνη λοιπόν ακριβώς τη στιγμή συνειδητοποιώ τα ακόλουθα 3 πράγματα:
1. Δεν έχω κλειδιά να μπω μέσα.
2. Το κουδούνι έχει χαλάσει (και εγώ έχω αμελήσει τις τελευταίες 3 ημέρες να το φτιάξω), το οποίο σημαίνει ότι πρέπει να βγω στο δρόμο και να χτυπήσω το έξω κουδούνι.
3. (Και εδώ έχω αρχίσει και προβληματίζομαι πολύ) Φοράω ένα t-shirt, σαγιονάρες και το βρακί μου! Ω ναι! Διότι, πού να φανταστώ ότι θα κλειστώ έξω από το σπίτι σαν την γελοία πρωινιάτικα!


"Οκ", σκέφτομαι, "6 το πρωί δεν θα είναι κανένας στον δρόμο. Θα βγω, θα χτυπήσω, θα ξυπνήσω τους πάντες και θα ξαναμπώ στο σπίτι μου. Ο Χ. βέβαια δεν ξέρω πώς ακριβώς θα πάρει το γεγονός ότι θα ανοίξει χαράματα την πόρτα στην ξεβράκωτη γυναίκα του, αλλά κάπως θα το σώσω..." 


Πραγματικά, βγαίνω έξω και με το που ανοίγω την πόρτα, βλέπω ακριβώς στο απέναντι πεζοδρόμιο 4 αγοράκια ηλικίας λυκείου να συζητάνε! Ο ένας μένει στο απέναντι σπίτι (τον έχω ξαναδεί) και οι άλλοι, υποθέτω, ότι ήταν φίλοι του. Επίσης, υποθέτω ότι μάλλον θα είχαν γυρίσει από κανένα πάρτυ και θα τα έλεγαν πριν πάνε να ξεραθούν στον ύπνο. 


Στην όψη των αγοριών κοκκαλώνω. Αυτά, αρχικά σαστίζουν και στη συνέχεια φαίνεται να το διασκεδάζουν. Σου λένε: "Από πότε απέκτησε και η Ελλάδα Τσιτσιολίνα και μάλιστα μένει και στην περιοχή μας";! Εκείνη λοιπόν τη στιγμή σκέφτομαι ότι έχω 2 επιλογές: είτε να πεθάνω από τη ντροπή μου (το οποίο- μεταξύ μας- είχε ήδη συμβεί), να σκύψω το κεφάλι μου, να ξαναμπώ μέσα και να περιμένω κανένα 3ωρο να σηκωθεί κάποιος στο σπίτι και να μου ανοίξει, είτε να το παίξω άνετη και να αυτοσχεδιάσω. Και αυτό έκανα. 


Διέσχισα το δρόμο (με το βρακί), καλημέρισα τα αγόρια (με το βρακί), τους ζήτησα φωτιά (διότι κρατούσα και το τσιγάρο στο χέρι, τρομάρα μου!), εξήγησα με τον μοναδικό και χαριτωμένο τρόπο μου τι ακριβώς είχε συμβεί (με το βρακί) και ξαναδιέσχισα το δρόμο για να χτυπήσω το κουδούνι του σπιτιού μου, να μου ανοίξουν την πόρτα και να πάω να πεθάνω από την ντροπή μου! Εκείνη τη στιγμή το αγόρι που μένει απέναντι μου φωνάζει: "Πάντως αν θέλεις, μπορείς να έρθεις στο δικό μου σπίτι, να περιμἐνεις να περάσει η ώρα και να πας σπίτι σου. Θα σου δώσω εγώ κάτι να βάλεις!". 


Και τότε έρχεται στο μυαλό μου η εικόνα της μάνας του 17χρονού η οποία βλέπει την μάνα-γειτόνισσα να μπαίνει στο σπίτι της (με το βρακί) και τον γιο της και η οποία καλεί την αστυνομία, με κατηγορεί για αποπλάνηση ανηλίκου και έρχεται ο Χ. στην ασφάλεια (διότι είναι δικηγόρος) να με εκπροσωπήσει και τους λέει να με χώσουν μέσα για πάντα!!!!


Ευχαρίστησα το αγόρι για την προσφορά του, χτύπησα το κουδούνι μας, (ευτυχώς) ξύπνησε η κοπέλα και μου άνοιξε και πήγα και ξαναξάπλωσα. 


Σήμερα το πρωί λοιπόν, πετυχαίνω το αγόρι μαζί με τον μπαμπά του, οι οποίοι -φυσικά- με κοιτάνε με ένα άκρως περιπαιχτικό βλέμμα. Και αναρωτιέμαι: Πόσο άμεσα πρέπει να μετακομίσω;! 






Υ.Γ. Να ξέρετε πάντως ότι πολύ με συγκινήσατε εσείς που μου στέλνατε email ή μου γράφατε εδώ και στο άλλο μπλόγκι ότι σας έχω λείψει..

41 σχόλια:

kathysteras on 19 Νοεμβρίου 2010 - 10:25 μ.μ. είπε...

Ε πολύ light... Ψηφίζω πρώτο το γλίστρημα στην τουαλέτα και το άλλο που τους παρέδωσες μάθημα χορού.
Α, και ποιός ο λόγος να μετακομίσεις; Πλεόν είσαι η πιο ποθητή milf της γειτονιάς. Άσε που όλοι οι πιτσιρικάδες πλέον θα σηκώνονται νωρίς νωρίς. Και χάρη έκανες στις μαμάδες μη σου πω.

Manouli on 19 Νοεμβρίου 2010 - 10:30 μ.μ. είπε...

Γι᾽αυτό σ᾽αγαπάω ρε kathystera! Γιατί πάντα βλέπεις τα θετικά σε μία κατάσταση: Δεν ξεφτιλίστηκα. Έγινα η πιο ποθητή milf (Πού είσαι flo να ακούσεις για milfs πάλι!)!

A! Και μην ξεχνάμε και τα αγοράκια που θα βάζουν το ξυπνητήρι τους στις 5.30 το πρωί! Groovy!

Βρε, μήπως να αρχίζω να κόβω και εισητήρια;

αχτίδα on 19 Νοεμβρίου 2010 - 11:57 μ.μ. είπε...

Ήρθα να ευχηθώ καλό ΣΚ και ..έσκασα στα γέλια..φαντάζομαι εσένα με το ..βρακί...( τυχερά τα μικρά) αν σου διηγηθώ εγώ τα δικά μου..θα γελάς μερόνυχτα γιατί είμαι πολύ ..πολύ... αφηρημένη..Κάποτε σε σινεμά αντί να πιάσω το χέρι του άνδρα μου που καθότανε δεξιά μου έπιανα το χέρι του διπλανού που καθότανε αριστερά και έβαζα και το κεφάλι μου στον ώμο του , φαντάσου να του έπιανα και ..κάτι άλλο!!!

ΦΟΥΛΗ on 20 Νοεμβρίου 2010 - 1:27 π.μ. είπε...

Αμάν πως κάνεις έτσι?για πες, για πες, για κανονικό βρακί φαντάζομαι μιας ,όχι κάνα κουλό στρινγκ!!

καλησπέρα....

Λόλα on 20 Νοεμβρίου 2010 - 1:47 π.μ. είπε...

Καλα, δεν εχω λογια...
Κουλη οπως παντα...! Καλα μαρη... με τοσο κρυο που πηγαινες ξεβρακωτη στον κηπο? Την παλευεις? :Ρ

Επισης, να πω πως ηθελα να σου στειλω ενα μειλ, διοτι νομιζα πως κατι επαθες και ανησυχησα, αλλα με προλαβες με την αναρτηση!! Δοξα το Θεο που εισαι καλα! :)

Φιλια μανουλακι-μαμουλακι!

Gaurakos on 20 Νοεμβρίου 2010 - 2:27 π.μ. είπε...

Πρώτον. Κάτσε τώρα που το άνοιξες το σπιτικό, να έρθω νε το συνεργείο καθαρισμού να καθαρίσει...

Στην ανάρτηση τώρα. Πάλι καλά που φόραγες (όχι βρακί), αλλά T-shirt. Για σκέψου το λίγο, μόνο με το βρακί να ήσουνα έξω. Ε; τι λες;

Φιλιά πολυαγαπημένη μου.
Και να σε βλέπουμε πιο συχνά. Γιατί θα μαραζώσω.

marco on 20 Νοεμβρίου 2010 - 8:09 π.μ. είπε...

Έμένα άλλα με βάζουν σε σκέψεις...

Καταρχήν το βρακί, τί βρακί ήταν; Γιατί αλλιώς το στριγκάκι κι αλλιώς η βρακαζώνα ε; Κι αν ήταν στριγκάκι, οφείλω να ομολογήσω ότι προσέφερες κοινωνικό έργο και θέμα χειρωνακτικής εργασίας :)

(είναι που ξέρω ότι το manouli είναι τρελλό μανούλι, κιόλας)

Το άλλο που με ανησυχεί είναι πως τώρα θα ξαναγράψεις του χρόνου... :((((

γνωστος αγνωστος on 20 Νοεμβρίου 2010 - 12:49 μ.μ. είπε...

ρε πουστη να μην μενω στην εκαλη!!!

προσεχε τα 17χρονα γιατι ολα μα ολα κρατανε κινητο με βιντεο....
δεν πιστευω να σε δουμε σε κανενα youtoube!

Manouli on 20 Νοεμβρίου 2010 - 2:36 μ.μ. είπε...

@αχτίδα: Α εσύ είσαι πολύ καλη! Θέλω να πιστεύω ότι το σινεμά στο οποίο είχατε πάει ήταν από τα κανονικά και όχι από τα “άλλα” (if you know what I mean..), διότι αν είσασταν σε τέτοιο εκτός από το έργο που θα ήταν x-rated, θα γινόταν και το όλο σκηνικό x-rated!!

Manouli on 20 Νοεμβρίου 2010 - 2:36 μ.μ. είπε...

@ΦΟΥΛΗ: Φουλάρα μου γλυκιά! Αρχικά ελπίζω να είσαι καλά από την επέμβαση (μια χολή αγάπη μου που είναι να βγει, ας βγει!).
Όσον αφορά στο βρακί, δεν ήταν ούτε στρινγκ, αλλά ούτε και κανονικό. Κάτι demi. Όχι κανονική τσόντα δηλαδή. Light!

Manouli on 20 Νοεμβρίου 2010 - 2:36 μ.μ. είπε...

@Λόλα: Εγώ αγάπη μου είμαι θερμή γυναίκα. Δεν με πτοούν τα κρύα! Φυσικά μετά το φιάσκο αυτό, όχι μόνο θα ντύνομαι, αλλά θα τα φοράω όλα διπλά!!

Manouli on 20 Νοεμβρίου 2010 - 2:36 μ.μ. είπε...

@Gaurakos: Γαυράκο μου αγαπημένε, σε περιμένω με τη σκούπα και το σφουγγαρόπανο να το καθαρίσουμε το σπίτι λίγο, γιατί πιάσαμε αράχνες!
Αν ήμουνα έξω μόνο με το βρακί, νομίζω ότι τα μικρά απέναντι θα είχαν στείλει ήδη κανέναν σκηνοθέτη τσόντας να μου κάνει πρόταση για καμία καινούργια “ταινία”!!
Αν είναι να μαραζώσεις γλυκιέ μου, δε θα χαθώ! I promise!

Manouli on 20 Νοεμβρίου 2010 - 2:37 μ.μ. είπε...

@marco: Τρελό και παγωμένο μου αγόρι εσύ!
Κοίταξε να δεις. όπως είπα και στην Φούλη, το βρακί ούτε στριγνκ ήταν, αλλά ούτε και η βράκα της γιαγιάς μου. Ήταν από αυτά τα λίγο παρτά σορτσάκια. Τα “τὀσο όσο”, αν με πιάνεις. Δε θέλω να σκέφτομαι όμως ότι ήταν τόσο όσο ώστε να προσφέρω θέμα χειρωνακτικής εργασίας! Μάνα πράμα!!
Επίσης, υπόσχομαι να μην ξαναγράψω του χρόνου. Αν είναι δε να βλέπω αυτήν την τόσο στεναχωρημένη φάτσα σου, θα γράφω κάθε μέρα (καλά, μην το παρακάνουμε κιόλας!).

Υ.Γ. Πες μου και τι δώρο θέλεις να σου στείλω εκεί επάνω μετά τα κοπλιμέντα που διάβασα πρωινιάτικα και με έφτιαξαν!

Manouli on 20 Νοεμβρίου 2010 - 2:37 μ.μ. είπε...

@γναγ: Εσύ μη χάσεις! Όπου τσοντοκατάσταση να είσαι παρών! Αλλά έτσι σε μάθαμε και έτσι σε αγαπάμε. Γίνεται να αλλάξει ο λύκος;
Αν υποψιαστώ ότι έχει παίξει τέτοιο σκηνικό και δω το βρακί μου να κυκλοφορεί στο διαδίκτυο, όχι μόνο θα αλλάξω γειτονιά, αλλά με βλέπω να μετακομίζω στην Ζανζιβάρη!

marco on 20 Νοεμβρίου 2010 - 2:43 μ.μ. είπε...

Να, αυτά λες και θα πω κανά σόκιν, μεσημεριάτικα...

3 λεπτά θέλω!!!


Αυτό! :)

Manouli on 20 Νοεμβρίου 2010 - 2:46 μ.μ. είπε...

@marco: 3 λεπτά θέλεις για να πεις σόκιν;

Σε πρόλαβα! Δεν έχουν περάσει ούτε 2! Μην πεις τίποτα!!!

marco on 20 Νοεμβρίου 2010 - 2:48 μ.μ. είπε...

φιρι φιρι το πας, αν κ ξέρω ότι γέλασες μολις το είδες το σχόλιο... :)

Manouli on 20 Νοεμβρίου 2010 - 2:55 μ.μ. είπε...

@marco: Η αλήθεια είναι ότι τρόμαξα, γιατί ξέρω τι κουμάς είσαι εσύ! Έτοιμος είσαι να την πετάξεις την βόμβα σου ανά πάσα στιγμή!

marco on 20 Νοεμβρίου 2010 - 2:56 μ.μ. είπε...

χαχαχαχα

ε οχι κι ετσι ομως!..

Manouli on 20 Νοεμβρίου 2010 - 2:59 μ.μ. είπε...

@marco: Έτσι! Έτσι! Που πας να το παίξεις και σεμνό αγόρι! Σε εμάς πας να τα πουλήσεις αυτά Σουηδέ;

marco on 20 Νοεμβρίου 2010 - 2:59 μ.μ. είπε...

Εγω; Ποτέ!!!!

Απλά είμαι ένα διακριτικό αγόρι... :)

Gaurakos on 20 Νοεμβρίου 2010 - 3:49 μ.μ. είπε...

Άντε να δω. Στηρίζομαι στην υποσχεσή σου. Έτσι Μάρκο; Το είπε και σε εσένα. Μην χέσω. Όσο για τα δωράκια του ,έχουν γνώση οι φύλακες;) Αν θέλει βέβαια.

Manouli on 20 Νοεμβρίου 2010 - 4:03 μ.μ. είπε...

@Gaurakos: Είπαμε. Αν είναι να στεναχωριούνται τα αγαπημένα μου αγόρια, θα γράφω συχνότερα (και όταν η έμπνευση θα φεύγει θα βάζω εσάς να γράφετε στο μπλογκ μου που την έχετε αστείρευτή!).

Μην του βάζεις ιδέες του marco, γιατί με το πονηρό μυαλο που διαθέτει, ποιος ξέρει τί θα αρχίσει να ζητάει για δώρα!

Coula on 20 Νοεμβρίου 2010 - 8:57 μ.μ. είπε...

Τι τραβατε κι εσεις οι ντίβες!

Καλησπερα

sCaTterBraiN on 21 Νοεμβρίου 2010 - 2:49 π.μ. είπε...

εξαιρετικό - και κατακτήσεις από το πουθενά.
;-)
δεν λες που δεν έκανε κρύο...

Manouli on 21 Νοεμβρίου 2010 - 9:38 π.μ. είπε...

@Coula: Αυτά είναι! Το Manouli, εκτός απ᾽όλα τ᾽άλλα, είναι και Diva!

Εγώ πάντως Coulara μου, μόνο ντίβα δεν ένιωσα ξεβράκωτη στο δρόμο!! Κάτι σε Λάσκαρη στον Κατήφορο μου θύμισα. Diva αυτή βέβαια, δε λέω, αλλά στο δρόμο χωρίς ρούχα την λυπήθηκε ολόκληρο το πανελλήνιο!

Την πολύ πολύ καλημέρα μου.

Manouli on 21 Νοεμβρίου 2010 - 9:43 π.μ. είπε...

@sCaTterBraiN: Και τί κατακτήσεις! Να σε βάλουν μέσα δεμένη πισόπλατα!!

Δε λές που δεν έκανε κρύο όντως (αν και την πσιχρούλα του την είχε), διότι θα επέστρεφα στο σπίτι μου όχι μόνο με το βρακί, αλλά και με μία πνευμονία δώρο. Έτσι για να᾽χουμε!

koulpa on 22 Νοεμβρίου 2010 - 10:18 μ.μ. είπε...

xaxaxaxa καλόοοο καλέ πρόσφερες κοινωνικό έργο.. μη το βλέπεις αρνητικά.. :):)
χαχα μου θύμισες μια δικιά μου πατάτα.. πριν 25 χρόνια και βάλε.. ήμουν χειμερινος κολυμβητής τότε.. μη με βλέπεις τώρα με τη ζακετούλα.. είχα φύγει από το σπίτι μόνο με το μαγιό.. και είχα πάει παραλία για μπάνιο.. 2-3 χλμ.. όσο ήμουν στη θάλασσα έπιασε μια τρελή μπορα.. έριξε με τους κουβάδες.. γυρνόντας μέσα στη βροχή.. ο αγροτικός δρόνος είχε γίνει βάλτος.. και το αυτοκίνητο έκατσε με την κοιλιά.. έφυγα να πάω σπίτι να αλλάξω.. με το μαγιό μέσα στη βροχή.. και να πάω άλλα 2-3 χλμ ποδαράτος.. στο κοντινότερο τηλ να πάρω την ΕΛΠΑ.. έλα όμως που ξέχασα τα κλειδιά στο αμάξι.. έτσι έσκασα μύτη στο χωριό καταχείμωνο με μπόρα τρελή.. με το μαγιό.. :):)
ελπίζω να το έχουν ξεχάσει πιά :):)
την καληνύχτα μου :):)

Evie on 24 Νοεμβρίου 2010 - 1:43 π.μ. είπε...

Είναι πολύ εύκολο να κλειδωθείς έξω.

Γέλασα πολύ .... τι καλή τύχη είχαν τα γειτονόπουλα, τώρα θα είσαι γνωστή σε όλο το λύκειο ως καθυστερημένη. Γιατί ?
γιατί δεν φορούσες στριγνκ.

Ανώνυμος είπε...

...ΛΟΙΠΟΝ...ΚΑΤΑΡΧΗΝ ΚΑΛΩ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕΣ.....ΑΝΤΕ ΠΙΑ....ΓΙΑΤΙ ΕΙΧΑ ΦΟΒΗΘΕΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ "ΞΑΝΑΑΚΟΥΓΑ"
ΝΑ ΣΥΣΤΗΘΩ...ΕΙΜΑΙ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΕΔΩ....ΕΙΜΑΙ ΜΙΑ ΜΑΝΟΥΛΑ 2 ΑΓΟΡΙΩΝ(....ΩΧ....ΜΑΝΑ ΜΟΥ.....)
ΕΙΔΑ ΤΟ BLOG ΣΟΥ ΟΤΑΝ ΕΨΑΧΝΑ ΝΑ ΒΡΩ ΕΝΑ SITE/BLOG ΓΙΑ ΜΑΜΑΔΕΣ...ΚΑΙ ΕΠΕΣΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ....ΣΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΑΛΕΤΕ...ΘΗΛΑΖΑ ΤΟ ΜΩΡΟ ΚΑΙ ΚΟΝΤΕΨΕ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΣΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΓΕΛΙΑ....ΤΡΑΝΤΑΖΟΤΑΝ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΑΗΜΕΝΟ....ΠΩΣ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΠΕΣΕ ΑΚΟΜΑ ΑΠΟΡΩ....ΜΕ ΛΚΥΤΩΣΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑ....ΜΕ ΕΝΑ ΑΓΟΡΙ 4,5 ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΕΝΑ ΜΩΡΟ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ...ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ....ΕΤΣΙ ΕΜΕΙΝΑ ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΑΝΥΠΟΜΟΝΩ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΩ ΤΑ ΝΕΑ ΣΟΥ....
ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ...
PS...ΔΕΝ ΓΡΑΦΕΙΣ ΚΑΝΑ ΒΙΒΛΙΟ...?????
ΦΙΛΙΑ....ΑΦΡΟΔΙΤΗ

My little Prince ♕ Nikolas on 25 Νοεμβρίου 2010 - 7:48 μ.μ. είπε...

που είσαι βρε κορίτσι... έπρεπε να μείνεις με το βρακί για να δώσεις το παρόν?
άστα το χω πάθει κ εγώ προ δεκαετίας βέβαια κ σε νιώθω απόλυτα
φιλάκια

Καπετάνισσα on 26 Νοεμβρίου 2010 - 12:36 μ.μ. είπε...

Τυχερά τα ξενυχτισμένα!

Αλλά και συ βρε παιδί μου...Τ-shirt;;

Χάθηκε κανα αραχνοΰφαντο ... όχι τίποτα άλλο .... να κάνει παρέα στο βρακί! Είναι πιο σικ όσο να'ναι!

χαχαχαχα

Καλώς σε βρήκα!

amalthia on 1 Δεκεμβρίου 2010 - 7:13 μ.μ. είπε...

κόντεψα να κατουρήσω "το βρακί" μου απο τα γέλια!!!

πόσο θα σε γουστάρει ο άντρας σου ακόμα και όταν του χτυπάς το κουδούνι στις 6 τα χαράματα με "το βρακί"!!!!

Manouli on 4 Δεκεμβρίου 2010 - 2:23 μ.μ. είπε...

@koulpa: Εύγε αγόρι μου! Αυτά είναι καλά ξεφτιλίκια! Να τα θυμόμαστε και να γελάμε!

Manouli on 4 Δεκεμβρίου 2010 - 2:25 μ.μ. είπε...

@Evie: Τέλεια! ΚΑΙ ξεβράκωτη ΚΑΙ καθυστερημένη! Κάτι σαν τον rain man σε γυναίκα δηλαδή! Groovy!

Manouli on 4 Δεκεμβρίου 2010 - 2:29 μ.μ. είπε...

@Αφροδίτη: Καλώστην και ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια (τα γλυκά θα σου τα στείλω στο σπίτι μέσα στην εβδομάδα).

Χαίρομαι ιδιαίτερα που γέλασες με τον εξευτελισμό μου της τουαλέτας (ο οποίος ήταν αντικειμενικά ο μεγαλύτερος που θα μπορούσε να υπάρξει) και ευτυχώς δε μας έπεσε και το παιδί!

Η αλήθεια είναι ότι χάθηκα λίγο, διότι (όπως είπαμε) no έμπνευση, αλλά θέλω να πιστεύω ότι θα επανέλθει η σιχαμένη!

Να χαίρεσαι τα κουκλιά σου και να σε βλέπουμε εδώ πέρα.

Υ.Γ. Κάτι έχω ξεκινήσει σε βιβλίο... αλλά η έμπνευση χάθηκε και έμεινε στάσιμο... Μόλις μας επισκευτεί ξανά θα το ξαναπιάσουμε.

Manouli on 4 Δεκεμβρίου 2010 - 2:31 μ.μ. είπε...

@My little Prince ♕ Nikolas: Επανήλθα (ελπίζω)!

Βρε, με εσένα πολλά κοινά βλέπω. Λες σε καμία προηγούμενη ζωή να ήμασταν δίδιμες;

Manouli on 4 Δεκεμβρίου 2010 - 2:32 μ.μ. είπε...

@Καπετάνισσα: Καλώστην την (πολυαγαπημένη) Όλιβ!

Κοίταξε να δεις. Αν ήξερα ότι επρόκειτω να κλειδωθώ λεξω από το σπίτι με το βρακί και να έχω και ακροατήριο θα έβαζα κάτι πιο sexy. Δηλαδή, αν είναι να εξευτελιστώ, τουλάχιστον ας το κάνω με στυλ! Με πιάνς;

Manouli on 4 Δεκεμβρίου 2010 - 2:34 μ.μ. είπε...

@amalthia: Κοριτσάρα μου τρελή!

Ναι, ο άντρας μου νομίζω ότι θα χαιρόταν ιδιαίτερα αν ήξερε ότι την γυναίκα του την έχουν πάρει μάτι οι γείτονες με το βρακί (και ποιος ξέρει σε ποιον άλλο εδώ γύρω θα το έχουν πει)! Μη σου πω ότι θα τους καλούσε και στο σπίτι για να κάνω ένα show σε όλους μαζί (γιατί στο δρόμο, δεν είναι και ό,τι καλύτερο, όπως καταλαβαίνεις)!

Gaurakos on 6 Δεκεμβρίου 2010 - 12:32 π.μ. είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
http://www.abatrans.gr on 30 Δεκεμβρίου 2010 - 1:47 π.μ. είπε...

ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΗ ΑΝΥΨΩΤΙΚΗ ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΕΙΣ

Μετακομίζεις εγγυημένη λύση
Θεσσαλονίκη

Aναλαμβάνουμε τη διαδικασία της μεταφοράς-μετακόμισης Της οικοσκευής, της εταιρίας, του γραφείου και λοιπών Επαγγελματικών χώρων, γρήγορα και αξιόπιστα.
Τηλ: 2310 721172 & 6944844287
http://www.abatrans.gr

 

Manouli Copyright © 2010 Designed by Ipietoon Blogger Template Sponsored by: Website Templates | Premium Themes. Distributed by: blog template