Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2010

Γάμος αλά Πατρινά (part 1).

Αναρτήθηκε από Manouli στις 7:26 μ.μ.


Το ξέρω ότι έχω χαθεί, αλλά μη βρίζετε ρε παιδιά. Πολλές οι υποχρεώσεις. Επιστροφή από δίμηνες διακοπές (και άντε να προσαρμοστείς), αναχώρηση για 4ήμερο bachelor με γυναικοπαρέα (θα υπάρξει μελλοντική ανάρτηση με τα καμώματά μας), επιστροφή ξανά, έναρξη σχολικής χρονιάς, αναχώρηση ξανά για Πάτρα, όπου και πάντρεψα την κολλητή μου φίλη. Δικαιολογείται η απουσία μου...

Την Τετάρτη λοιπόν, αναχώρησα με την άλλη μου κολλητή (την δεύτερη κουμπάρα) στην Πάτρα, για να "ζήσουμε" τις τελευταίες ετοιμασίες του γάμου μαζί με την -άκρως αγχωμένη- νύφη. Ξεκινάμε από την Αθήνα με τρελό κέφι (όπως πάντα άλλωστε), βάζουμε τα cdιά μας και είμαστε έτοιμες να το διασκεδάσουμε διότι έχουμε ενημερωθεί ότι ο δρόμος για Πάτρα είναι σκατά λόγω έργων και φανταζόμαστε ότι θα φτάσουμε σε κανένα τετράωρο. Τελικά σε 2 ώρες και 5 λεπτά ακριβώς έχουμε φτάσει (διότι το Manouli μέχρι λίγο πριν την Κόρινθο το πήγαινε με 160-180), οπότε όλα οκ.

Μπαίνουμε στο σπίτι, όπου είναι μαζεμένη σύσσωμη η οικογένεια (ζευγάρι, αδελφή νύφης με άντρα και γονείς νύφης) και η νύφη σε κατάσταση αλλοφροσύνης, διότι έχουν έρθει να στήσουν τα φώτα στον κήπο, όπου και θα γίνει το γλέντι του γάμου, και το ένα της ξινίζει, το άλλο της βρωμάει. Εγώ, με το γνωστό μου μπρίο, φιλάω τους πάντες, βάζω μουσικούλα και αρχίζω μια χαλαρή κουβέντα μπας και τα πνεύματα κατευνάσουν λίγο. Τα πνεύματα όμως μόνο αυτό δεν έκαναν...


Πέντε λεπτά αργότερα, το Manouli πέρασε δίπλα από το τραπεζάκι στο οποίο η νύφη είχε τοποθετήσει αλφαβητικά τα καρτελάκια με τα ονόματα των καλεσμένων για τα τραπέζια και κατα λάθος έριξε κάτω δύο καρτελάκια. Ποιός είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε! Αν είχα σπάσει κανένα Baccarat βάζο αξίας 2.000 ευρώ, λιγότερο θα τα άκουγα! Μετά από αυτό το σκηνικό, αποφασίσαμε με την άλλη κουμπάρα για τις επόμενες 2 ημέρες να ρίχνουμε βαλεριάνες στον πρωινό καφέ της νύφης, μπας και χαλαρώσει λίγο, διότι αν συνέχιζε έτσι, μάλλον δε θα έφτανε ποτέ στον ίδιο της τον γάμο. 

Αφού λοιπόν η νύφη συνεχίζει να παραπονιέται για τα πάντα, να εκνευρίζεται με το παραμικρό και φωνάζει για ψίλου πήδημα (ούτε στην εμμηνόπαυση να ήτανε!), έρχεται η ώρα του φαγητού. Καθόμαστε όλοι, ξεκινάμε να τρώμε και εκεί που τα λέμε έρχεται η ώρα να συζητήσουμε διεξοδικά για τις αρμοδιότητες των επόμενων ημερών.
"Η μοναδική δικιά μου αρμοδιότητα είναι να παραυρεθώ στο γάμο και να είμαι μία κούκλα", λέει η δεύτερη κουμπάρα και καταλαβαίνω ότι το φαγητό θα μας βγει ξινό...

Μετά από μία άγρα ματιά της νύφης προς την κουμπάρα Νο2, το βουλώνουμε όλοι και περιμένουμε να ακούσουμε τί θα πρέπει να κάνουμε τις επόμενες 3 ημέρες. Έχετε δει στις αμερικάνικες ταινίες που συγκαλούν συμβούλια σε μεγάλες εταιρίες για να συζητήσουν μείζονα θέματα, με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο να κάθεται στην κεφαλή του τραπεζιού και το υπόλοιπο ΔΣ να κρατάει σημειώσεις σε τρελούς ρυθμούς; E, αυτό κάναμε και εμείς, μόνο που το μενού, αντί για καφέδες, είχε κοτοπουλάκι νοστιμότατο στο φούρνο (χρυσοχέρα η νύφη βλέπετε). 


Μετά από 2 ώρες και πολλές παρατηρήσεις την νύφης (αν ήμασταν παιδάκια του δημοτικού, θα μας είχε βάλει όλους τιμωρία με το ένα πόδι όρθιο στη γωνία της τάξης!), το συμβούλιο έληξε. 


Η νύφη -πτώμα, πώς να μην ήταν άλλωστε;- αναχώρησε προς το κρεβάτι της και οι κομπάρες πήραν παραμάσχαλα τον γαμπρό και κατευθύνθηκαν προς το κέντρο της Πάτρας, όπου και διασκέδασαν μέχρι πρωίας στους ρυθμούς γνωστού club και αργότερα στους ρυθμούς του Νίνο, ο οποίος έκανε guest εμφάνιση σε άλλο γνωστό κέντρο. 


Η πρώτη ημέρα είχε τελειώσει. Οι επόμενες πώς θα συνέχιζαν άραγε;


(συνεχίζεται)

15 σχόλια:

sunnefoula on 13 Σεπτεμβρίου 2010 - 7:53 μ.μ. είπε...

αχχχχχ Πάτρα....!!!!

(είχα πάει κι εγώ σε έναν γάμο στη γενέτειρα τέλη Αυγούστου, άρχισαν να υπανδρεύονται και οι συμμαθήτριες....)

Αναμένουμε το 2ο μέρος!

Gaurakos on 13 Σεπτεμβρίου 2010 - 9:42 μ.μ. είπε...

πα πα πα! Κρίμα στο παλικάρι που την πήρε πω πωωωω χριστέ μου τόσο πολύ φωνάζει αμάαν!!! Χαχαχα. Λατρεμένο μου manouli. Με 180; στο δρόμο; Δηλαδή αν σου την βγεί στο δρόμο και κανένας στο αλλιώς... Πόσα θα φτάσει το κοντερ; Πα πα πα!

Άξια κουμπάρα, manouli Άξια!

Μάγισσα Κίρκη on 13 Σεπτεμβρίου 2010 - 11:03 μ.μ. είπε...

Αυτό με τις αγχωμένες νύφες που επί 40 μέρες πριν το μυστήριο, βρίζουν τους πάντες στο διάβα τους με εκνευρίζει τρελά. Χαλαρά της κάρφωνα τη μπουμπουνιέρα στο μάτι χαχα! (επίσης αυτό το ΣΚ όλοι όσοι ξέρω είχαν κι από ένα γάμο!). Άντε πάντα άξιες κομπάρε και τώρα πια ξέρετε: Όταν σας κάνει νύξη για βάφτιση παιδιού, αρχίστε να στρίβετε γωνίες!

γνωστος αγνωστος on 14 Σεπτεμβρίου 2010 - 12:05 π.μ. είπε...

ελα...τι ειναι αυτα τωρα?
περιμενω πιο hardcore καταστασεις.....

Γλυκό - Κερασο - Ζουζούνα on 14 Σεπτεμβρίου 2010 - 12:08 π.μ. είπε...

Πάντα άξια κουμπάρα!
και στων παιδιών σου!
- τέρμα τα σοβαρά -

όχι φαντάζεσαι εμένα νύφη? χα χα χα, μόλις το συνειδητοποίησα. Εγώ βρίζω με ψύλλου πήδημα... φαντάσου... χα χα !!
άντε αυτά τα γράφουν μια κι όξω .. καλά καλά, σασπένς, παιδιά, υποχρεώσεις...
άντε φιλιά
ζζζζζζβουριχχτά
Το βαπτίσι το κάνουν να λυθούν τα χέρια... (απο το σταύρωμα στο στεφάνωμα...) συγκεντρωθείτε!!! αμολύσατε στις εξοχές και ξεχάσατε τα πατροπαράδοτα!!!

CouCoula on 14 Σεπτεμβρίου 2010 - 2:52 π.μ. είπε...

μείζονα...

ίσως;;;

καλημερα

ΦΟΥΛΗ on 14 Σεπτεμβρίου 2010 - 7:37 π.μ. είπε...

Πάντα άξια κουμπάραααααα
βρε μην την παρεξηγεις τη νύφη ξέχασες τα δικά σου?
καλημέραααα

ΦΟΥΛΗ on 14 Σεπτεμβρίου 2010 - 7:37 π.μ. είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Pink_Fish on 14 Σεπτεμβρίου 2010 - 8:32 π.μ. είπε...

μάλλον της την έχει δώσει με τις προετοιμασίες και τη τρεχάλα και ξεσπάει. Το καλύτερο είναι να μη δίνεις σημασία. Και να το δεις: Μόλις τελειώσουν όλα αυτά, θα ξαναγίνει όπως ηταν. Έχω αδικο?

Manouli on 14 Σεπτεμβρίου 2010 - 8:45 π.μ. είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
sCaTterBraiN on 14 Σεπτεμβρίου 2010 - 1:14 μ.μ. είπε...

τι τον θέλεις το γάμο αν μετά είναι να σου χρειάζεται therapy τριετίας τουλάχιστον;
α, εγώ έχω πιάσει τα 160 στην εθνική αλλά ήταν κατηφόρα και είχε ευνοϊκό άνεμο (στις ανηφόρες με το ζόρι καταφέρνει ο μικρός juno - το αυτοκίνητό μου - τα 90).

marco on 14 Σεπτεμβρίου 2010 - 1:28 μ.μ. είπε...

Νύφη υστερική και κουμπάρα ντίβα... Πού πα ρε καραμήτρο, ο γαμπρός δλδ

My little Prince ♕ Nikolas on 14 Σεπτεμβρίου 2010 - 11:06 μ.μ. είπε...

καλέ που είσαι εσύ βρε χαμενη???? παπαπα σε πεθύμησα

θα συμφωνήσω με τον Γαυράκο. Μήπως να το ξανασκεπτόταν ο άνθρωπος?? Μήπως?
Πολύ υστέρο την κόβω την νύφη και θα τον έχει σήκω κάτσε φιλενάδα

Βάλτου να ακούσει τον άθάνατο ύμνο της Δέσποινας απαπα μπας και αλλάξει γνώμη

Seirios on 15 Σεπτεμβρίου 2010 - 11:13 π.μ. είπε...

Πάντα άξια κομπαρούλα!

καλώς σε βρίσκω!

ΥΓ. ααα κι η Sunnefoula εδώ...

koulpa on 16 Σεπτεμβρίου 2010 - 1:30 μ.μ. είπε...

xaxaxa τις καημένες τις νύφες.. (και το ακόμα πιό καημένο περιβάλον τους).. τόση επένδυση.. χωρίς σαφή ανταπόδωση... :):)
καλησπέρα και καλό φθινόπωρο :):

 

Manouli Copyright © 2010 Designed by Ipietoon Blogger Template Sponsored by: Website Templates | Premium Themes. Distributed by: blog template